Futures dla początkujących: kontrakt terminowy, specyfikacja, margin, indeksy i surowce oraz świadomy wybór między CFD a futures na rachunku.
Umowa: kupisz/sprzedasz underlying po cenie futures albo rozliczysz cash — zależnie od specyfikacji. Dziś detalista używa futures głównie do spekulacji i hedgingu z dźwignią depozytową. Hedgerzy (rolnik, eksporter, fundusz) przenoszą ryzyko; spekulanci je biorą; rynek robi price discovery — wycenę oczekiwań co do przyszłej ceny.
Nie licz size, dopóki nie masz z karty A4: tick size, tick value, front month, godziny w czasie PL. Lifecycle (open → mark-to-market → expire/roll) to treść tej ścieżki — CFD „bezterminowy” tego nie zastępuje.
| Spot / akcje | Futures | CFD (typowy detal PL) | |
|---|---|---|---|
| Co masz | zwykle własność / pełna zapłata | kontrakt giełdowy | umowa na różnicę z brokerem |
| Margin | nie zawsze | initial/maintenance | depozyt u brokera |
| Wygaśnięcie | nie (akcje) | tak + rollover | często „bezterminowe” + overnight |
| Ryzyko kontrahenta | giełda/clearing vs broker | clearing giełdowy | broker OTC |
| Dźwignia retail | niska / brak | wg giełdy/FCM | limity ESMA — sprawdź u brokera |
Na wykresie US100 CFD i NQ futures bywają podobne. Pod spodem: inny emitent ryzyka. W PL wielu zaczyna od CFD; futures wymaga innego konta, godzin i świadomości miesiąca wygaśnięcia. Specyfikacje i godziny publikuje sama giełda (CME) — czytaj karty instrumentów u źródła. KNF komunikuje ryzyka CFD dla detalistów — czytaj aktualne ostrzeżenia regulatora, nie wiralowe streszczenia.
Mały ruch ceny × mnożnik = duży PnL względem depozytu. Bez reguły 1% futures „uczy” szybciej niż chcesz. Zasada toru: nie wejdziesz w kontrakt, którego tick value policzysz w 30 sekund. Strata może przekroczyć początkowy margin przy gwałtownym ruchu — zależnie od rynku i reguł brokera/FCM.
Warto też pamiętać, że rynek futures nie jest monolitem — indeksy, surowce, stopy procentowe i waluty mają zupełnie różną mikrostrukturę, sezonowość i godziny największej płynności. Wybór jednego liquid instrumentu na start (zamiast próbowania wszystkiego naraz) pozwala zbudować rzeczywistą próbkę danych, zanim rozszerzysz repertuar.
Specyfikacja → margin → klasy aktywów → CFD vs futures.
Na etapie nauki nie musisz od razu otwierać rachunku futures. Wystarczy przeczytać jedną oficjalną specyfikację i policzyć tick w PLN — to odróżnia świadomy wybór CFD od handlu „bo wykres wygląda jak NQ”.
| Cecha | Pełny kontrakt (np. NQ) | Mikrokontrakt (np. MNQ) |
|---|---|---|
| Mnożnik | pełny, wyższa wartość punktu | zwykle 1/10 pełnego kontraktu |
| Wymagany margin | wyższy | niższy, łatwiejszy start edukacyjny |
| Tick value | wyższy | niższy — łatwiej dopasować size do 1% ryzyka |
| Płynność | zwykle bardzo wysoka | zwykle wysoka, ale sprawdź na konkretnym rynku |
Mikrokontrakty obniżają próg wejścia i ułatwiają dopasowanie size do małego kapitału demo, ale reguła 1% ryzyka i konieczność przeliczenia tick value na PLN pozostają dokładnie takie same jak przy pełnym kontrakcie.
Zanim skalujesz size, zapisz w dzienniku trzy fakty z metody pomiaru: (1) jaki % kont detalicznych raportuje Twój broker i z jaką datą komunikatu, (2) ile kosztuje typowy overnight względem Twojego 1R, (3) czy setup przechodzi mini-próbkę bez optymalizacji wstecz. To nie jest backtest „na pewny zysk” — to higiena evidence of work.
Policz size w kalkulatorze 1–2% albo wynik w R-multiple. Jeśli grasz FX, zorientuj wartość ruchu w pips → PLN. Porównania: demo vs live, market vs limit, broker PL/UE vs offshore.
Wybierz jeden liquid futures (np. mikroindeks z CME — nazwa z oficjalnej specyfikacji). Otwórz PDF/specyfikację giełdy. Wypisz: underlying, tick size, tick value, miesiąc front, godziny handlu (przelicz na czas PL). Cel: jedna karta A4 faktów — bez otwierania pozycji.
Kontrakt futures ma zwykle:
Zawsze czytaj specyfikację: tick, mnożnik, expiry, godziny, settlement, margin.
Na wykresie podobne, prawnie nie. CFD = OTC u brokera; futures = standard giełdowy z clearingiem. Koszty, godziny, rollover i limity dźwigni różnią się.
Hedging ryzyka (surowce, stopy, FX), spekulacja i price discovery — wycena oczekiwań co do przyszłej ceny.
Przy gwałtownym ruchu wynik może przekroczyć początkowy margin — zależnie od rynku i reguł brokera/FCM. Dlatego size od 1R, nie od „ile margin pozwala”.
Specyfikacja to naturalne rozwinięcie tego, czego nauczyłeś się w lekcji czym jest kontrakt futures — umowa rynkowa w skrócie. Czytasz ją przed demo size, nie po pierwszym margin call. CFD na ten sam indeks nie zastępuje znajomości ticka futures — nawet jeśli zostajesz przy CFD, warto wiedzieć, czego nie masz.
Protokół: underlying → tick value w PLN → expiry/rollover → margin vs budżet 1R. Bez ticka nie liczysz ryzyka w pieniądzu.
Załóżmy (ilustracja, nie oferta): mikroindeks z tickiem wartym 0,50 USD za minimalny ruch. Stop 10 ticków = 5 USD ryzyka na kontrakt przed spread/prowizją. Przy kursie edukacyjnym 4 PLN/USD ≈ 20 PLN na kontrakt przy tym stopie.
Rachunek demo 10 000 PLN, 1% = 100 PLN (zgodnie z regułą 1–2% ryzyka) → teoretycznie do ok. 5 takich kontraktów przy tym stopie — zanim dodasz koszty i bufor na wahanie dnia. Na live: weź tick value z karty CME (lub innej giełdy) i kurs z Twojego rachunku. Nie kopiuj 0,50 USD z tej lekcji jako faktu rynkowego bez sprawdzenia.
| Pytanie | Odpowiedź zanim wejdziesz |
|---|---|
| Ile PLN = 1 tick? | tick value × FX |
| Ile ticków do stopa? | z planu TA |
| 1R ≤ 1%? | tak / zmniejsz size |
| Kiedy wygaśnięcie front month? | data + plan rollover |
Mikro obniża próg, nie usuwa matematyki. Swing przez wygaśnięcie bez planu = niespodzianka (delivery/settlement/rollover). Front month świadomie. Godziny mapuj na Europe/Warsaw z uwzględnieniem DST — raz na sezon aktualizuj playbook.
Do karty kontraktu dopisz też prowizję round-turn i typowy spread w Twoim oknie sesji (czas PL). Tick value bez kosztów daje zbyt optymistyczny 1R — zwłaszcza przy mikrokontraktach i ciasnym stopie.
Jeśli na którekolwiek pytanie odpowiedź brzmi „nie wiem” — wracasz do specyfikacji, nie do platformy.
Zanim skalujesz size, zapisz w dzienniku trzy fakty z metody pomiaru: (1) jaki % kont detalicznych raportuje Twój broker i z jaką datą komunikatu, (2) ile kosztuje typowy overnight względem Twojego 1R, (3) czy setup przechodzi mini-próbkę bez optymalizacji wstecz. To nie jest backtest „na pewny zysk” — to higiena evidence of work.
Policz size w kalkulatorze 1–2% albo wynik w R-multiple. Jeśli grasz FX, zorientuj wartość ruchu w pips → PLN. Porównania: demo vs live, market vs limit, broker PL/UE vs offshore.
Otwórz oficjalną specyfikację jednego liquid futures (mikroindeks lub inny). Wypisz tick size, tick value, mnożnik. Policz ryzyko w USD i orientacyjnie w PLN dla stopa 8 i 20 punktów/ticków (zgodnie z jednostką kontraktu). Zapisz, ile kontraktów zmieści 1% Twojego demo. Cel: tabela 2 wiersze (8 vs 20) z metodą.
Po co czytać tick value przed otwarciem futures?
Tick value zamienia punkty/ticki na USD (potem PLN). Bez tego size jest zgadywaniem.
Tick size to minimalny krok ceny. Tick value to ile ten krok jest wart w walucie kontraktu. Do ryzyka potrzebujesz value.
Nie. Margin to depozyt zabezpieczający. Strata może przekroczyć initial przy silnym ruchu — zależnie od rynku i reguł.
Weź oficjalne godziny (często CT/ET), uwzględnij DST, zapisz okno w Europe/Warsaw w playbooku. Aktualizuj przy zmianie czasu.
Wpłacasz depozyt, żeby utrzymać ekspozycję. Nie myl margin z maksymalną stratą — przy gwałtownym ruchu wynik może przekroczyć depozyt (zależnie od rynku/brokera). Dlatego reguła 1% jest wcześniejsza niż „ile kontraktów margin pozwala”. Najpierw specyfikacja i tick, potem depozyt.
| Pojęcie | Sens praktyczny |
|---|---|
| Initial margin | ile potrzeba, by otworzyć |
| Maintenance | próg „utrzymaj albo uzupełnij / zamknij” |
| Mark-to-market | PnL schodzi na rachunek według modelu brokera |
Wartości marginu zmienia giełda/FCM; broker może żądać więcej. Nie zapamiętuj jednej liczby z bloga — patrz na aktualną tabelę u dostawcy. Na CFD limity dźwigni retail (ESMA) — sprawdź aktualny u brokera; słowa podobne, umowa inna.
Jeśli (3) nie przechodzi — zmniejsz N, nie „dobieraj” marginu do ambicji.
Załóżmy demo 25 000 PLN, 1% = 250 PLN. Stop na mikroindeksie = ruch wart edukacyjnie 80 PLN na kontrakt (policzone z tick value × ticki — Twoje liczby z karty). Wtedy size ≈ 3 kontrakty pod 1R ≈ 240 PLN.
Sprawdź potem: czy initial margin × 3 + bufor na typowe wahanie dnia mieści się w rachunku bez sięgania po maintenance. Jeśli margin „pozwala” na 10 kontraktów — nadal zostajesz przy 3. Liczby ilustracyjne. Maintenance traktuj jak ścianę: planuj DD zanim rynek zaplanuje go za Ciebie.
Podobne słowa, inna umowa prawna (OTC vs giełda/clearing). Zawsze czytaj tabelę instrumentu u Twojego dostawcy. Nie maksymalizuj kontraktów „bo wolny margin wygląda komfortowo” — to klasyczna pułapka po udanej serii. Decyzja produktowa: CFD vs futures.
Gdy giełda podnosi margin w okresie podwyższonej zmienności, Twój „komfortowy” size może nagle wymagać więcej gotówki. Planuj bufor kapitału zanim rynek wymusi redukcję pozycji w najgorszym momencie.
| Krok | Sytuacja | Konsekwencja |
|---|---|---|
| 1 | Otwierasz 5 kontraktów, bo margin „pozwalał” | ekspozycja znacznie przekracza 1% ryzyka na trade |
| 2 | Rynek porusza się przeciwko pozycji o kilka % | mark-to-market obniża equity poniżej maintenance |
| 3 | Broker/FCM wzywa do uzupełnienia depozytu | presja na szybką decyzję pod stresem |
| 4 | Brak środków lub reakcji | wymuszona likwidacja pozycji po niekorzystnej cenie |
Ta sekwencja rzadko zaczyna się od złego setupu technicznego — zaczyna się od kroku 1, czyli doboru size na podstawie dostępnego marginu zamiast reguły 1% ryzyka.
Zanim skalujesz size, zapisz w dzienniku trzy fakty z metody pomiaru: (1) jaki % kont detalicznych raportuje Twój broker i z jaką datą komunikatu, (2) ile kosztuje typowy overnight względem Twojego 1R, (3) czy setup przechodzi mini-próbkę bez optymalizacji wstecz. To nie jest backtest „na pewny zysk” — to higiena evidence of work.
Policz size w kalkulatorze 1–2% albo wynik w R-multiple. Jeśli grasz FX, zorientuj wartość ruchu w pips → PLN. Porównania: demo vs live, market vs limit, broker PL/UE vs offshore.
Na demo futures lub w kalkulatorze: wypisz initial i maintenance dla 1 kontraktu (z platformy). Policz 1R od technicznego stopa. Odpowiedz pisemnie: (1) ile kontraktów przy 1%, (2) ile marginu zajmą, (3) jaki bufor % kapitału zostawiasz wolny. Cel: trzy liczby + reguła „nie maxuję marginu”.
Co oznacza maintenance margin?
Maintenance to poziom utrzymania pozycji. Spadek poniżej uruchamia procedury brokera/FCM.
Tak — przy silnym ruchu strata może przekroczyć początkowy depozyt, zależnie od rynku i reguł. Stąd size od 1R i bufor, nie max kontraktów.
Słowa podobne, umowa inna: OTC vs giełda/clearing, inne koszty i limity. Zawsze czytaj tabelę u swojego dostawcy.
Bo margin pozwala na ekspozycję, przy której jeden ruch zjada wiele 1R. Limit ryzyka procentowego jest ciaśniejszy niż limit depozytu.
Kontrakty na indeksy i mikry są popularne do nauki struktury i sesji dzięki płynności. Driverami bywają stopy, risk sentiment, sezon wyników. Dla tradera w PL kluczowe okno to zwykle otwarcie i pierwsze godziny USA (popołudnie/wieczór czasu warszawskiego — z uwzględnieniem DST).
CFD na „US100” może wyglądać jak NQ — pamiętaj o różnicy OTC vs futures z lekcji CFD vs futures. Limity dźwigni na CFD indeksowych — sprawdź aktualny u brokera (ESMA/retail).
Ropa, metale, agro: podaż/popyt, zapasy, FX, krzywa (contango/backwardation). Backtest bez rollovera i kosztów = fantazja. Dalsze miesiące bywają mniej płynne — sprawdź open interest i spread miesiąca przed swingiem. Geopolityka potrafi zdominować „ładny” setup techniczny w jedną sesję.
| Indeksy | Surowce | |
|---|---|---|
| Główny driver | risk, stopy, earnings | podaż/popyt, zapasy, FX, geopolityka |
| Sesja (PL) | mocny overlapping US | zależnie od kontraktu — czytaj godziny |
| Pułapka | overtrading na newsach | roll + niska płynność w dalszych miesiącach |
| Nauka | często łatwiejszy start (płynność) | wymaga świadomości krzywej i sezonu |
Złoto i srebro reagują dodatkowo na oczekiwania co do realnych stóp procentowych i na dolara — silniejszy USD i rosnące realne stopy bywają presją na metale, a osłabienie waluty i oczekiwanie obniżek bywa wsparciem. To jeszcze jeden powód, dla którego lekcja o bankach centralnych jest przydatna nawet dla tradera skupionego wyłącznie na futures, a nie na forexie.
Long NQ + long high-beta krypto to często to samo ryzyko „risk-on”. Licz ekspozycję łącznie względem dziennego limitu DD. Skakanie między klasami miesza edge i psychologię.
Jeśli już handlujesz forex lub CFD indeksowe, zapisz w dzienniku korelację z wybranym futures: czy ten sam dzień risk-off uderza w obie ekspozycje naraz. Bez tego łatwo policzyć dwa niezależne 1R, mając jedno ryzyko.
Kontrakt na ropę z dostawą za 3 miesiące może kosztować inaczej niż kontrakt spot — to normalna cecha rynku (contango — dalsze miesiące drożej, backwardation — dalsze miesiące taniej), a nie sygnał do handlu:
| Sytuacja | Co to oznacza | Konsekwencja przy rollover |
|---|---|---|
| Contango | dalsze miesiące droższe od bliższych | rolowanie pozycji long może generować koszt |
| Backwardation | dalsze miesiące tańsze od bliższych | rolowanie pozycji long może dawać korzyść |
Backtest strategii swingowej na surowcach, który ignoruje ten efekt przy każdym rollover, systematycznie zawyża lub zaniża realny wynik — to jeden z częstszych powodów, dla których „świetny” wynik na papierze nie przenosi się na konto live.
Zanim skalujesz size, zapisz w dzienniku trzy fakty z metody pomiaru: (1) jaki % kont detalicznych raportuje Twój broker i z jaką datą komunikatu, (2) ile kosztuje typowy overnight względem Twojego 1R, (3) czy setup przechodzi mini-próbkę bez optymalizacji wstecz. To nie jest backtest „na pewny zysk” — to higiena evidence of work.
Policz size w kalkulatorze 1–2% albo wynik w R-multiple. Jeśli grasz FX, zorientuj wartość ruchu w pips → PLN. Porównania: demo vs live, market vs limit, broker PL/UE vs offshore.
Wybierz mikroindeks albo jeden liquid metal/ropę (nie oba). Przez 5 sesji zapisz w czasie PL: godzinę otwarcia głównego impulsu dnia (Twoja obserwacja), czy był high-impact US, tick value użyty do 1R. Cel: 5 wierszy + decyzja „zostaję przy tym instrumencie / zmieniam po próbce”.
Dlaczego na start futures lepiej jeden instrument niż trzy naraz?
Jeden liquid rynek przez tygodnie daje porównywalną próbkę. Skakanie miesza sesje, ticki i psychologię.
Często płynniejsze i bardziej przewidywalne godzinowo dla nauki sesji US. „Łatwiejsze” nie znaczy „zawsze zarabiające” — size i plan nadal decydują.
Kształt krzywej terminowej: dalsze miesiące droższe lub tańsze niż spot/front. Wpływa na rollover i koszty trzymania — stąd świadomy roll.
Weź oficjalne godziny kontraktu, przelicz z ET/CT z DST na Europe/Warsaw, zapisz okno w playbooku. Aktualizuj dwa razy w roku.
| Strona | Job |
|---|---|
| CFD vs futures | tabela porównawcza (cytowalny skrót) |
| Ta lekcja | pomiar: round-turn ÷ 1R, protokół 20 trade’ów, decyzja na 90 dni nauki |
Nie kopiuj werdyktu z hubu „bo brzmi mądrze”. Hub mówi czym się różnią; tu sprawdzasz, ile kosztuje Twój wybór względem ryzyka.
Na wykresie CFD na US100 i futures na NQ wyglądają podobnie. Pod spodem: inny emitent ryzyka, koszty, godziny i reguły. Nie mów „mam akcje”, gdy masz CFD na akcje — to inne instrumenty prawnie i podatkowo.
| Kryterium | CFD (typowy retail) | Futures (giełda) |
|---|---|---|
| Dostęp | łatwy, małe size | wyższy próg operacyjny |
| Umowa | OTC / ryzyko kontrahenta brokera | standard + clearing |
| Koszty | spread, prowizja, overnight | prowizja, spread/bid-ask, rollover miesiąca |
| Dźwignia | limity retail ESMA — sprawdź u brokera | margin giełdy/FCM |
| Wygaśnięcie | często ciągły produkt + swap | front month + roll |
| Nauka TA | OK na demo | ucz tick + spec równolegle |
KNF i ESMA wielokrotnie komunikowały ryzyka CFD dla detalistów (m.in. straty większości kont w raportach branżowych — czytaj aktualne komunikaty regulatora, nie wiralowe streszczenia). To ostrzeżenie edukacyjne, nie ranking brokerów.
| Cel | Sensowny start |
|---|---|
| Nauka TA + ryzyko 1% | CFD lub mikro-futures demo |
| Ścieżka prop / pro futures | specyfikacja futures równolegle |
| Inwestycja long lata | zwykle akcje/ETF, nie futures/CFD |
round-turn ÷ 1R. Jeśli średnia przekracza ok. 0,25–0,30, edge musi być wyraźniejszy albo TF dłuższy — progi ilustracyjne, mierz u siebie.Szablon kolumn: Metoda — mini-raport. To pomiar kosztów dostępu, nie ranking „który broker jest najlepszy”.
Decyzja na 90 dni nie musi być ostateczna. Po próbce możesz zmienić tor — ważne, by nie mieszać w jednym playbooku reguł OTC z regułami giełdowego ticka i rollovera. Jeśli zostajesz przy CFD — przeczytaj raz specyfikację futures, żeby wiedzieć, czego nie masz.
Zmiana z CFD na futures (lub odwrotnie) w połowie budowania próbki danych ma sens tylko w konkretnych sytuacjach:
round-turn ÷ 1R na obecnym produkcie,Zmiana „bo ktoś na forum powiedział, że futures są profesjonalne” nie jest żadnym z powyższych powodów — to zmiana produktu bez zmiany danych, czyli dokładnie to, przed czym ostrzega ten kurs w kontekście setupów.
Wybierz jeden underlying (np. Nasdaq). Porównaj w arkuszu: CFD u Twojego brokera demo vs mikro-futures (spec giełdy): nominał minimalny, koszt overnight vs roll, godziny w czasie PL, jak liczysz 1R. Dopisz kolumnę średni RT/1R z protokołu 20 trade’ów (nawet paper). Cel: jedna tabela decyzyjna, nie forumowa opinia.
Zanim skalujesz size, zapisz w dzienniku trzy fakty z metody pomiaru: (1) jaki % kont detalicznych raportuje Twój broker i z jaką datą komunikatu, (2) ile kosztuje typowy overnight względem Twojego 1R, (3) czy setup przechodzi mini-próbkę bez optymalizacji wstecz. To nie jest backtest „na pewny zysk” — to higiena evidence of work.
Policz size w kalkulatorze 1–2% albo wynik w R-multiple. Jeśli grasz FX, zorientuj wartość ruchu w pips → PLN. Porównania: demo vs live, market vs limit, broker PL/UE vs offshore.
Wybierz jeden instrument demo. Zapisz: kapitał, 1% ryzyka w PLN, dystans do invalidacji, wynikający size, oraz czy po limicie −2R kończysz sesję. Jeden wiersz w arkuszu > trzy „przeczucia” z czatu.
Co jest kluczową różnicą CFD vs futures przy podobnym wykresie?
Podobny chart nie znaczy ten sam produkt. OTC vs giełda/clearing zmienia ryzyko kontrahenta, koszty i reguły.
Nie w absolutnym sensie. CFD bywają wygodniejsze na start retail; futures bywają czytelniejsze mikrostrukturalnie. Mierz koszty i cel — nie status na Twitterze.
W tabeli instrumentu i dokumentach brokera (KID/spec). Limity ESMA dla retail bywają aktualizowane — nie polegaj na starej grafice z YouTube.
Tak, pod warunkiem że liczysz koszty i ryzyko 1%. Równolegle warto raz przeczytać spec futures, by rozumieć tick i wygaśnięcie.
Kontrakt na grudzień potrafi kosztować inaczej niż kontrakt na marzec — i to nie jest „pomyłka rynku”. Krzywa terminowa (futures curve) opisuje zależność ceny od terminu. Dwa skrajne stany mają nazwy, które warto znać, bo determinują koszt trzymania pozycji.
| Stan | Kiedy | Co oznacza |
|---|---|---|
| Contango | ceny rosną z terminem | rynek zakłada koszt przechowania/odsetki; norma na indeksach i wielu surowcach |
| Backwardation | ceny spadają z terminem | niedobór „dziś” — spot droższy niż kontrakty dalsze; spotykane na surowcach w stresie |
Contango na indeksie: płacisz premię za trzymanie pozycji dłużej (pośrednio „odsetki” od ekspozycji). Backwardation na surowcu (np. ropa w niedoborze): rynek płaci Ci za utrzymanie ekspozycji. To nie jest „przewidywanie ceny” — to struktura carry.
Więcej o tym, dlaczego wybór instrumentu (futures vs CFD) zależy od kosztów: koszt round-trip i CFD czy futures.
Zanim skalujesz size, zapisz w dzienniku trzy fakty z metody pomiaru: (1) jaki % kont detalicznych raportuje Twój broker i z jaką datą komunikatu, (2) ile kosztuje typowy overnight względem Twojego 1R, (3) czy setup przechodzi mini-próbkę bez optymalizacji wstecz. To nie jest backtest „na pewny zysk” — to higiena evidence of work.
Policz size w kalkulatorze 1–2% albo wynik w R-multiple. Jeśli grasz FX, zorientuj wartość ruchu w pips → PLN. Margin i ryzyko likwidacji: margin na futures.
Wybierz jeden kontrakt (np. indeks albo surowiec). Zapisz ceny trzech miesięcy: front, następny i dalszy. Oblicz różnicę (contango czy backwardation?) i jaką premię/koszt carry płaciłbyś za trzymanie 30 dni. Wniosek: czy Twój horyzont trzymania ma sens na tym miesiącu kontraktu?
Backwardation na krzywej terminowej to:
W backwardation ceny spadają z terminem (np. niedobór surowca). W contango rosną — i to norma na indeksach.
Nie — to koszt, który trzeba znać. Dla day trade'ów bywa nieistotny; dla trzymania pozycji liczy się w każdym rollu.
U brokera futures: notowania wg miesięcy, czasem osobny ticker spreadu między miesiącami. Wystarczy zestawienie cen kilku terminów.
Nie — opisuje strukturę carry (koszt/przychód przechowania), nie prognozę. To odróżnia ją od „analizy kierunku”.
Nie da się „przedłużyć” kontraktu futures — każdy ma datę wygaśnięcia. Gdy chcesz trzymać ekspozycję dalej, wykonujesz roll: zamykasz pozycję w starym miesiącu i otwierasz w nowym. Różnica cen (spread między miesiącami) decyduje o koszcie rollu — a to zależy od krzywej terminowej.
| Moment | Co robisz |
|---|---|
| Front month + kilka tygodni do wygaśnięcia | sprawdź płynność obu miesięcy (volume, spread) |
| Okno rollu (liquidity window) | gdy nowy miesiąc przejmuje wolumen — zwykle 1–2 tygodnie przed wygaśnięciem |
| Egzekucja | close stary + open nowy (albo spread order, jeśli dostępny) |
| Zapis w dzienniku | data, ceny obu miesięcy, koszt/spread rollu |
Nie czekasz do ostatniego dnia: wtedy płynność starego miesiąca spada, a spread i slippage rosną.
Koszt rollu = różnica cen między miesiącami (spread kalendarzowy) + prowizje za zamknięcie i otwarcie. W contango płacisz premię za przeniesienie; w backwardation zwykle odzyskujesz. Do tego:
Protokół: przed rollem policz koszt jako ułamek 1R. Jeśli roll zjada 0,5R co miesiąc, horyzont trzymania albo instrument są do przemyślenia.
Zanim skalujesz size, zapisz w dzienniku trzy fakty z metody pomiaru: (1) jaki % kont detalicznych raportuje Twój broker i z jaką datą komunikatu, (2) ile kosztuje typowy overnight względem Twojego 1R, (3) czy setup przechodzi mini-próbkę bez optymalizacji wstecz. To nie jest backtest „na pewny zysk” — to higiena evidence of work.
Policz size w kalkulatorze 1–2% albo wynik w R-multiple. Jeśli grasz FX, zorientuj wartość ruchu w pips → PLN. Margin i wezwania: margin na futures.
Wybierz kontrakt, który trzymasz (albo symulacyjnie). Sprawdź datę wygaśnięcia, płynność front montha i ceny dwóch miesięcy. Zaplanuj okno rollu (datę), policz oczekiwany koszt w ułamku 1R i zapisz procedurę (close/open, zrzut cen). Po rolle wpisz rzeczywisty koszt obok planu — różnica powie Ci, jak dobrze egzekwujesz procedurę.
Roll kontraktu futures to:
Roll to close + open. Koszt zależy od spreadu kalendarzowego (contango/backwardation) i prowizji.
W oknie płynności — gdy nowy miesiąc przejmuje wolumen, zwykle 1–2 tygodnie przed wygaśnięciem. Czekanie do końca = gorszy fill.
Nie — w backwardation spread kalendarzowy bywa na Twoją korzyść. Ale koszt (lub przychód) zawsze policzysz w ułamku R, nie zgadujesz.
Continuous chart to konstrukt przeklejany między miesiącami; różnice krzywej mogą zniekształcać PnL. Dlatego przy dłuższym trzymaniu prowadzisz własny zapis.