Koszt round-trip
Pełny koszt wejścia i wyjścia z pozycji: spread, prowizja, ewentualny swap i oczekiwany slippage. Mierzy się go w ułamku R, przed oceną strategii.
Definicja
Koszt round-trip to pełna cena otwarcia i zamknięcia tej samej pozycji: spread, prowizja po obu stronach, swap naliczany za każdą noc utrzymania oraz oczekiwany slippage na wyjściu. To nie to samo co koszt wejścia — spread płacisz raz, ale prowizję dwa razy, a swap mnoży się przez liczbę nocy. Miara, która pozwala porównywać instrumenty między sobą, to stosunek kosztu do ryzyka: koszt podzielony przez wartość 1R, wyrażony w ułamku R.
Jak to działa
Liczysz trzy składniki i sprowadzasz je do wspólnej jednostki. Spread: różnica bid–ask × wielkość pozycji × wartość punktu. Prowizja: stawka × wolumen × dwa, bo płacisz przy wejściu i przy wyjściu. Swap: stawka dzienna × liczba nocy, przy czym w środę nalicza się potrójnie, bo rozliczenie obejmuje weekend. Slippage szacujesz z własnych fillów. Sumę dzielisz przez wartość 1R w złotych: przykładowo 40 zł kosztu przy 1R = 200 zł daje 0,2R. Przy pięciu nocach swap 3 USD dziennie to 15 USD, czyli przy spreadzie 30 USD już jedna trzecia kosztu.
Przykład
CFD na złocie, 100 uncji, wejście i wyjście w ciągu trzech nocy. Spread 0,30 USD na uncji to 30 USD, swap 4 USD za noc daje 12 USD, prowizji nie ma. Razem 42 USD. Jeśli stop stoi 2 USD od ceny wejścia, przy 100 uncjach ryzykujesz 200 USD, więc koszt wynosi 0,21R. Ten sam trade trzymany dziesięć nocy kosztuje 30 USD spreadu plus 40 USD swapu, czyli 70 USD i 0,35R — swap staje się największym składnikiem, choć spread się nie zmienił.
W praktyce
Policz koszt przed zawarciem transakcji, nie po fakcie. Przy day tradingu na WIG20 spread i prowizja to zwykle 0,1–0,3R, więc przy 60 transakcjach miesięcznie oddajesz 6–18R samej opłaty — więcej niż wynosi jedno przeciętne ryzyko na trade. Kontrakty futures nie mają swapu, ale podlegają rolowaniu i mają własny mnożnik oraz depozyt. Podatkowo te koszty obniżają podstawę, bo 19% liczy się od wyniku netto, a nie od obrotu.
Anty-przykład / częsty błąd
Ocena strategii po wykresie, bez kosztów, a potem odkrycie na live, że system z zyskiem 0,4R na trade oddaje 0,35R w opłatach. Drugi błąd: traktowanie spreadu jako kosztu jednorazowego przy pozycjach zamykanych w kilka minut — spread płacisz przy każdym zleceniu, więc przy 20 wejściach dziennie to 20 spreadów, a nie jeden. Trzeci: porównywanie instrumentów po samym spreadzie, bez swapu; para z najwęższym spreadem bywa najdroższa w utrzymaniu nocnym.