R-multiple
Wynik transakcji wyrażony jako wielokrotność zdefiniowanego ryzyka (1R). Ułatwia porównywanie setupów niezależnie od wielkości pozycji w PLN.
Definicja
R-multiple to wynik transakcji podzielony przez ryzyko zaakceptowane przed wejściem, czyli 1R. Jedno R to odległość od ceny wejścia do stop-lossu pomnożona przez wielkość pozycji i mnożnik instrumentu, wyrażona w PLN. Wynik +2R znaczy, że transakcja dała dwa razy tyle, ile było do stracenia, a −1R to pełna strata zaplanowanego ryzyka. R nie jest procentem zwrotu z całego kapitału ani relacją zysku do ryzyka liczoną po fakcie. To także nie jest wartość oczekiwana systemu.
Jak to działa
Wielkość pozycji wyliczasz z zaplanowanego ryzyka: liczba jednostek to kapitał razy procent ryzyka, podzielony przez odległość do stopu i przez mnożnik. Dla kontraktu terminowego z mnożnikiem 10 PLN za punkt i stopem 50 punktów jedno R wynosi 500 PLN, więc przy kapitale 50 000 PLN i ryzyku 1% na transakcję otwierasz dokładnie jeden kontrakt. Oczekiwana wartość na transakcję równa się: (skuteczność × średni zysk w R) − [(1 − skuteczność) × średnia strata w R].
Przykład
Konto 50 000 PLN, ryzyko 1% na transakcję, czyli 500 PLN na jedno R. Przy skuteczności 45%, średnim zysku +2,2R i średniej stracie −1R oczekiwana wartość wynosi 0,45 × 2,2 − 0,55 × 1 = 0,44R na transakcję. Sto transakcji daje około 44R, czyli 22 000 PLN przed kosztami. Prowizje po 12 PLN za wejście i wyjście to 2 400 PLN na stu transakcjach, a 19-procentowy podatek od zysku zabiera kolejne 3 724 PLN.
W praktyce
Zapisuj w dzienniku trzy liczby: ryzyko w PLN, wynik w R i czas trzymania pozycji. R pozwala zestawiać kontrakty o różnych mnożnikach oraz akcje po 20 PLN z indeksem, bo sprowadza wszystko do wspólnego mianownika. Ustal R przed kliknięciem i nie zmieniaj go, gdy pozycja jest otwarta. Wyjścia częściowe łamią rachunek w R: jeśli zdejmiesz połowę na +1R, a resztę zamkniesz na −1R, transakcja wyszła na zero, choć część planu się zrealizowała. Minimum trzy do pięciu lat danych w R daje obraz systemu.
Anty-przykład / częsty błąd
Najczęstszy błąd to przesuwanie stopu po wejściu i podawanie wyniku jako −1R, mimo że pozycja straciła trzy razy tyle. R jest zamrożone w momencie wejścia: jeśli stop przesunął się z 50 na 150 punktów, transakcja to −3R, choć strata w PLN mogła pozostać taka sama. Drugi błąd: otwieranie kilku skorelowanych pozycji po 1R każda i liczenie ich jako niezależnych zakładów. Trzeci: wyznaczanie R dopiero po zamknięciu, ze znanym już wynikiem.
Powiązane lekcje
Źródła i dokumenty
Materiał opieramy na dokumentach źródłowych. Wartości zmienne — opłaty, limity, wskaźniki regulacyjne — sprawdź u źródła przed podjęciem decyzji.
- Van K. Tharp — „Trade Your Way to Financial Freedom” (książka; brak wersji online)