Trend

Definicja

Trend to kierunkowa sekwencja ekstremów ceny: we wzroście każdy kolejny szczyt i dołek leży wyżej (HH/HL), w spadku — niżej (LH/LL). Klasyka Edwardsa i Magee z 1948 roku dzieli go na primary, secondary i minor, czyli na rzędy wielkości, a nie na trzy osobne zjawiska. Trend nie jest opinią ani linią prostą poprowadzoną przez dwa punkty na wykresie. Nie da się go też rozpoznać bez definicji swingu i reguły unieważnienia, bo przy dowolnej interpretacji każdy ruch da się nazwać trendem.

Jak to działa

Swing definiuje się mechanicznie: ekstremum z dwiema świecami po każdej stronie albo poziom potwierdzony przez ATR(14). Filtr szumu to próg — nowy szczyt musi przekroczyć poprzedni o więcej niż 0,5 × ATR(14), inaczej to wahanie w konsolidacji. Siłę ruchu mierzy ADX(14): wartości powyżej 25 umownie oznaczają trend, a poniżej 20 rynek boczny. Struktura obowiązuje tylko w skali wykresu — seria HH na H1 bywa jedną świecą spadkową na D1, a unieważnienie liczy się na tym interwale, na którym powstał plan.

Przykład

Indeks notuje 2 400 pkt na szczycie i 2 320 pkt na dołku, a ATR(14) na D1 wynosi 40 pkt. Nowy szczyt 2 425 pkt to 2 400 + 25, czyli 0,6 × ATR, więc sekwencja HH jest potwierdzona, a poprzedni dołek przesuwa się na 2 355 pkt. Trend unieważnia dopiero zamknięcie poniżej 2 320 − 20 = 2 300 pkt, bo wtedy dołek opada o więcej niż połowę ATR. Dotknięcie 2 318 pkt tej reguły nie uruchamia — brakuje domknięcia świecy i przekroczenia progu o pełne 0,5 × ATR.

W praktyce

Na jednym wykresie trend jest faktem, a na drugim szumem, dlatego najpierw wybierasz interwał roboczy i na nim mierzysz HH/HL. Zgodność z trendem wyższego interwału rzadziej wystawia pozycję pod prąd struktury, ale nie usuwa kosztów: w konsolidacji średnie przecinają się kilkanaście razy, a spread 0,8 pkt przy każdym wejściu to realny wydatek. Płacisz 19% od zysku przy każdym zamknięciu pozycji, więc trend trzymany tygodniami daje mniej zdarzeń podatkowych niż scalp — jedno rozliczenie na kilka tygodni zamiast kilkunastu dziennie.

Anty-przykład / częsty błąd

Rysowanie trendu na dwóch świecach M5 i budowanie na nich nastawienia na cały tydzień. Dwie świece M5 to 10 minut danych, a tydzień na H4 ma około 30 świec, więc plan opiera się na jednej dziesiątej materiału, który go dotyczy. Drugi błąd to walka z trendem wyższego interwału, czyli szukanie shortów na H1 w serii HH na D1 — pojedyncze trafienia nie zmieniają tego, że każda próba idzie pod prąd struktury, a koszt spreadu rośnie z każdym wejściem.

Powiązane lekcje

Trend, struktura i range