Range
Konsolidacja ceny między poziomym wsparciem a oporem bez trwałej struktury HH/HL. Strategie range wymagają innej logiki niż handel w trendzie.
Definicja
Range to konsolidacja ceny między względnie poziomym wsparciem a oporem, w której nie powstaje trwała sekwencja wyższych szczytów i dołków. Granice wyznaczają dwa lub więcej odbić z każdej strony, a szerokość liczy się w punktach albo procentach, nie w liczbie świec. W range nie działają te same setupy co w trendzie — kupowanie wybicia na środku boxu prowadzi do serii strat. Range nie jest tym samym co trend boczny o rosnących dołkach: tam struktura wciąż się poprawia, a tutaj pozostaje pozioma.
Jak to działa
Wnętrze range opisuje się względnym położeniem ceny: dolny kwartyl sprzyja odbiciom od wsparcia, górny od oporu, a środek, czyli około 40–60% szerokości, generuje najwięcej losowych sygnałów. Wybicie potwierdza się zamknięciem poza granicą i utrzymaniem przez co najmniej jedną pełną sesję; bez tego cena wraca do boxu. Wysokość range wyznacza minimalny zasięg wybicia: box o szerokości 80 punktów daje cel oddalony o około 80 punktów od granicy. Wąski range poniżej 20 punktów na FW20 nie pokryje kosztu spreadu i prowizji.
Przykład
Kontrakt FW20 utrzymuje się pięć tygodni między 2 380 i 2 460 punktów, czyli w boxie szerokim na 80 punktów. Mnożnik wynosi 10 zł za punkt, więc pełny przejazd od dolnej granicy do górnej to 800 zł na kontrakt. Spread 1 punktu i prowizja po obu stronach zabierają kilkanaście złotych, co stanowi około 2% ruchu. Zamiast grać środek, czekasz na zamknięcie poza 2 460 i retest granicy jako wsparcia; depozyt dla jednego kontraktu to kilka tysięcy złotych, więc jedna pozycja nie zajmuje całego kapitału.
W praktyce
Range trzeba najpierw rozpoznać, a dopiero potem dobierać strategię: średnie kroczące dają w nim serię fałszywych przecięć, a wskaźniki trendu pokazują „trend”, którego nie ma. Na GPW granice wyznaczaj z sesji, bo luka otwarcia po weekendzie przesuwa zakres boxu. W CFD koszt nocnego swapu przy trzymaniu pozycji tygodniami zjada marżę, a przy dźwigni ESMA 20:1 na indeksach depozyt jest mniejszy niż ekspozycja, więc jedno mocniejsze wybicie potrafi zamknąć pozycję automatycznie. Zysk rozliczasz z podatkiem 19%.
Anty-przykład / częsty błąd
Błąd: forsowanie strategii trend-following wewnątrz oczywistego range i kupowanie każdego wybicia, które wraca do boxu tego samego dnia. Drugi: uznanie za range dwóch świec i wyznaczenie granic z jednego odbicia — taki box pęka przy pierwszym mocniejszym zleceniu. Trzeci: brak reguły na moment, w którym range przechodzi w trend, więc pozycja z brzegu trzymana jest aż do przeciwnej granicy i dalej. Skutek: koszty narastają przy każdym wejściu, a kapitał pracuje bez wyraźnej przewagi.
Powiązane lekcje
Źródła i dokumenty
Materiał opieramy na dokumentach źródłowych. Wartości zmienne — opłaty, limity, wskaźniki regulacyjne — sprawdź u źródła przed podjęciem decyzji.
- ChartSchool (StockCharts) — support and resistance — chartschool.stockcharts.com