Definicja setupu

Po co formalna definicja

Bez definicji nie masz systemu — masz opinię na świecach. Formalny setup da się powtórzyć na demo, zbacktestować i porównać między tygodniami w dzienniku pod tą samą nazwą.

Definicja setupu — bramka checklisty Sześć pól setupu: rynek, kontekst, trigger, invalidacja, zarządzanie, filtry — dopiero potem klik.

Opinia „bullish” ≠ setup · odhaczenie ≤ 20 s

1 Rynek

• TF · produkt

2 Kontekst

• trend/range

3 Trigger

• 1 reguła

4 Stop

• invalidacja

5 Exit

• target/trail

6 Filtr

• news

PASS → klik · FAIL → brak trade’u (nawet „ładny” chart)

Ta sama nazwa w dzienniku = mierzalna expectancy w R

Template setupu (wypełnij dosłownie)

1. Rynek i timeframe — np. EUR/USD, kontekst D1, wejście 1H; produkt: CFD / futures / maklerski.
2. Warunki kontekstu — trend (HH/HL) albo range; bez kontekstu nie ma wejścia.
3. Trigger — konkretna świeca / break poziomu / retest (jedna reguła).
4. Invalidacja — gdzie setup umiera (stop za strukturą).
5. Zarządzanie — partial / trail / czasowy exit.
6. Filtry — news high-impact, sesja, max spread, korelacja z inną pozycją.

Jeśli nie da się tego odhaczyć w 20 sekund przed kliknięciem — setup jest zbyt mglisty.

Protokół zgodności (5 sesji)

Fail checklisty = brak trade’u, nawet przy „idealnym” screenie. Potem testuj w backtest/forward — szablon: Metoda.

Przykład edukacyjny (skrót)

To nie sygnał do kopiowania na live — szablon do wypełnienia Twoim rynkiem (CFD, GPW, itd.).

Jak nazwać setup

Nadaj mu krótką nazwę w planie (np. Retest-HL-1H). W dzienniku używaj tej samej nazwy. Dzięki temu po miesiącu zobaczysz, który wariant ma dodatnie R netto. Zmiana nazwy co tydzień = sabotaż danych.

Warianty setupu — kiedy dzielić na A/B

Czasem ten sam pomysł ma dwie odmiany triggera (np. wejście na zamknięciu świecy vs na przebiciu poziomu wewnątrz świecy). Zamiast trzymać je pod jedną nazwą:

1. Nadaj osobne nazwy: Retest-HL-1H-A (zamknięcie) i Retest-HL-1H-B (przebicie).
2. Loguj wyniki R osobno w dzienniku.
3. Po próbce porównaj expectancy obu wariantów — dopiero wtedy zostaw jeden.

Bez tego rozróżnienia dobra wersja „ciągnie” statystykę słabej i żadna nie ma czystych danych.

Setup a instrument — nie kopiuj bezmyślnie

Trigger opracowany na EUR/USD nie zawsze przenosi się wprost na GPW czy futures. Sesja warszawska ma inne godziny płynności niż FX 24/5, a kontrakt futures ma wygasanie, którego para walutowa nie ma. Zmieniając instrument, sprawdź od nowa: typowy spread, godziny wysokiej płynności i czy filtr newsowy (np. dane makro US) w ogóle dotyczy tego rynku.

Częste błędy przy definiowaniu setupu

Warstwa PL i pomiar

Zanim skalujesz size, zapisz w dzienniku trzy fakty z metody pomiaru: (1) jaki % kont detalicznych raportuje Twój broker i z jaką datą komunikatu, (2) ile kosztuje typowy overnight względem Twojego 1R, (3) czy setup przechodzi mini-próbkę bez optymalizacji wstecz. To nie jest backtest „na pewny zysk” — to higiena evidence of work.

Policz size w kalkulatorze 1–2% albo wynik w R-multiple. Jeśli grasz FX, zorientuj wartość ruchu w pips → PLN. Porównania: demo vs live, market vs limit, broker PL/UE vs offshore.

Ćwiczenie

Wypisz jeden setup na jednej kartce według template’u. Jutro na demo weź tylko te trade’y, które przechodzą checklistę 1:1. Resztę odpuść — nawet jeśli „wyglądają dobrze”. Po 5 sesjach wypełnij protokół zgodności (cel ≥90% PASS).

Następny krok

Gdy masz 1–2 setupy na papierze, ucz się je testować (backtest + forward), zanim skalujesz size.

Sprawdź się

Częste pytania

Czy setup może mieć dwa triggery?

Lepiej jeden. Dwa triggery = dwa systemy w jednym dzienniku. Jeśli potrzebujesz wariantu, nazwij go osobno (A/B) i mierz osobno.

Co z korelacją (np. US100 i NAS CFD)?

Traktuj skorelowane pozycje jako wspólne ryzyko. Filtr w setupie: max jedna ekspozycja na ten sam czynnik.

Czy setup z YouTube wolno wkleić 1:1?

Możesz użyć jako szablonu edukacyjnego, ale musisz go przetestować na swoich kosztach i sesji. Cudzy winrate nie jest Twoją expectancy.